![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]()
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Wszyscy się gapią. Nienawidził tego. Zwyczajnie tego nienawidził. Chciał żyć tak jak normalny nastolatek w jego wieku. Skończyć gimnazjum, pójść do liceum. Ale nie... ojciec musiał wkręcić go od razu na studia! Tego też nienawidził.
A to, że szesnastolatek chodzi sobie po korytarzach akademika rzeczywiście może przyciągać uwagę. Jednak nie jest to powodem do tego, żeby wwiercać się w czyjeś plecy, prawda ?!
Nieco poddenerwowany przytachał walizkę pod ścianę i wsunął klucz do zamka. To był jego pokój - przynajmiej tak mu się zdawało, że dyrektorka wysłała go tutaj. Upewnił się dopiero po tym, gdy zamek szczęknął, a drzwi stanęły otworem. Więc jednak dobrze trafił.
Ojciec próbował załatwić mu prywatny pokój, jednak on się nie zgodził. Byłby to kolejny powód, który świadczyłby o jego pozycji. Tymczasem Narcyz chciał być normalny.
Westchnął cicho, po czym wszedł do pokoju. Zastanawiał się przy tym czy jego współlokator siedzi już w środku. I jaki jest...
Ostatnio edytowany przez Narcyz (2013-05-25 19:48:04)
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
Tak się akurat złożyło że był. I świadczyła o tym nie tylko muzyka, która została puszczona, niezbyt głośno, ale walające się wszędzie książki, które chłopak starał się, bez powodzenia, ułożył tak, by zajmowały jak najmniej miejsca. Westchnął z rezygnacją i po prostu je wszystkie rzucił na łóżko. Odwrócił się, słysząc szczęk zamka. Podszedł do chłopaka który właśnie wchodził do pokoju i uśmiechnął się przyjaźnie.
- Cześć!
Powiedział i wyciągnął rękę.
Odruchowo chciał go zlustrować od góry do dołu, ale się powstrzymał. "pamiętaj, by nie patrzeć się tak nachalnie, jak ty to robisz, Suzu" przypomniał sobie ostrzeżenie starego przyjaciela. tylko to go powstrzymało przed natrętnym gapieniem się.
Offline
Wszedł do środka i rozejrzał się z nieskrywaną ciekawością. Ale bajzel.
No tak... adakemik oznaczał brak pani Rose, która zazwyczaj sprzątała w całym domostwie i samodzielne zapoznanie się z mopem i odkurzaczem. No... może trochę przesadził, to w końcu prywatna i bardzo droga szkoła. Z pewnością mają tu jakieś sprzątaczki. Jednak o to, żeby jego ubrania, zeszyty i inne rzeczy były na swoim miejscu musiał zadbać już sam.
- Hej.
Odpowiedział, zamukając drzwi kopniakiem. Jakoś nie miał wolnej ręki przez tą walizkę. Walizkę, którą po kilku minutach bezceremonialnie rzucił na swoje łóżko. To znaczy... tak myślał, że należało do niego. W końcu na tym drugim rozsadowił się jego nowy współlokator.
Nic więcej nie powiedział. Otworzył walizkę i pierwsze co zrobił, było poskładanie stojaka na nuty i umieszczenie go gdzieś koło okna. Lubił sobie pograć wieczorami. Miał tylko nadzieję, że nie zagłuszy go ta muzyka...
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
Zrobiło mu się głupio i opuścił rękę. No tak...ktoś wchodzi do nowego pokoju a tu wygląda jak na wojnie. Podrapał się po karku i podszedł do niego.
- Przepraszam za ten bajzel...od wczoraj staram się go ogarnąć... Tyle, że to prawie 200 książek... Obiecuje, ze je wszystkie ogarnę jak dostanę wypłatę z kliniki i wreszcie kupie półki na nie.
Powiedział przepraszającym tonem.
Wyłączył muzykę, gdy ten rozstawiał stelaż. Spojrzał z zaciekawieniem na jego bagaż, szukając futerału od jakiegoś instrumentu
- Grasz na jakim instrumencie?
Spytał.
Offline
- Bałagan mi nie przeszkadza.
Powiedział, po czym zaczął się rozpakowywać, rozkładając wszystkie ubrania na łóźku.
- Potrzebujesz kasy?
Zapytał, po czym pogrzebał chwilę w kieszeni spodni, wyjął 150 jenów (około 500zł) i podał mu.
- Masz, mi nie potrzebne.
Powiedział, po czym wyjął futerał z walizki, kładąc go na sekretarzyku.
- Tak, na flecie poprzecznym.
I jakby chciał to udowodnić, otworzył futerał i wyjął z niego srebrny, starannie wypolerowany instrument. Jeśli się dobrze przyjrzeć, na grzbiecie fletu były wyryte ozdobne litery A.L., które zapewne były inicjałami chłopaka.
Jednak nie zamierzał mówić mu swojego prawdziwego imienia.
- Mów mi Narcyz.
Powiedział, odkładając flet z powrotem do futerału.
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
Uśmiechnął się, ale nie wziął pieniędzy.
- Mam jedną zasadę w życiu - na wszystko zapracuj w życiu sam, a lepiej ci to zasmakuje.
Powiedział.
Spojrzał na instrument. Przyjrzał mu się uważnie z nieskrywaną, dziecięcą ciekawością.
- Droga zabawka.
Mruknął, wracając do swojego literowego bajzlu. Przesunął książki i usiadł na skraju łóżka.
- Czyli jesteś na wydziale muzycznym? Fajna sprawa. Ja poszedłem na literaturę, medycynę i muzykę, ale nic z tego mi nie idzie najlepiej.
Jego uśmiech przygasł.
- Narcyz? Jak ten kwiat? - tutaj zruszył ramionami- Okey.
Przerwał sam sobie by podnieść książki, które zleciały ze stosu.
- Ja nazywam się Suzume, ale większość osób mówi na mnie po prostu Suzu lub Wróbel.
Offline
Wzruszył ramionami i odłożył pieniądze na pościel. Nie wiedział jak jest w akademikach, ale w hotelach zawsze tak zostawiał napiwek dla sprzątaczek. Może i tutaj jakaś nazbyt ciekawska pani to weźmie. Jemu naprawdę nie były już potrzebne.
- Widziałem już droższe, ale ten mi wystarczy.
Powiedział, starannie zamykając futerał i już ostatecznie dając mu spokój.
Ten wystarczy? Oh, ależ naturalnie! W końcu dostał go od matki. Kiedy jeszcze żyła, uczyła go gry. Jej muzyka była czymś, czego nigdy nie zapomni. Narcyz bardzo często starał się odtworzyć melodię graną przez matkę, jednak ciągle brakowało mu jakichś nut. I z tego powodu jego zeszyt był cały pobazgrany.
- Wydział muzyczny? Chciałbym... ojciec wkrecił mnie na prawo.
Powiedział, po czym westchnął z niezadowoleniem.
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
- Jak chcesz, to możesz iść za mnie na wydział muzyczny. Studia wieczorowe i to na dodatek tylko w weekend. Tobie pewnie pójdzie lepiej niż mi. A prawo jest tylko w tygodniu, więc się tak bardzo by nie kłóciło...
Uśmiechnął się.
Poprawił słuchawki, chcąc usłyszeć swojego ukochanego wokalistę. Jednak to zajęcie przerwał w pół, przypominając sobie, że przecież Narcyz jest tu na pierwszym roku i pewnie nie zna szkoły. W sumie, on też jest na pierwszym roku, ale po raz drugi, więc poznał już wszystkie ciekawe miejsca. Tak więc, schował telefon do ukrytej kieszonki w bluzie i spojrzał na chłopaka.
- Może cię oprowadzić?
Offline
- Wszystko mi jedno.
Odpowiedział, jednak w środku zrobiło mu się ciepło. Właśnie dostał szansę na spełnienie marzeń, nie może jej więc zmarnować. Tylko idiota zignorowałby taką propozycję. Niestety jego charakter nie pozwolił mu na inną odpowiedź.
Nie przejmował się natłokiem zajęć. Skoro zajęcia muzyczne rzeczywiście odbywały się o tej porze, nie stanowiło to dla niego problemu. Przyjeżdżając tutaj właściwie się przygotował na wszystkie obowiązki. W końcu to studia, a nie jego liceum.
- Jeśli nie będzie to problemem.
Wyjął z torby pustą ramkę na zdjęcie i postawił ją na szafce nocnej obok łóżka. Może kiedyś ktoś zasłuży na to, aby się tutaj znaleźć. Póki co nie szukał miłości.
Cieszył się, że trafił mu się jakiś normalny współlokator. Nie dość, że da się z nim w miarę porozmawiać, to jeszcze zapozna się ze szkołą i akademikiem, unikając idiotycznego latania z mapką i szukania odpowiedniej sali.
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
- Tylko musisz zmienić zdjęcie w mojej legitymacji. Dobrze, że jeszcze nie byłem u żadnego z nauczycieli.
Zaśmiał się.
Poszperał chwilę w szufladzie i wyciągnął niedużą, plastykową torebeczkę. Położył ją na futerale. To była jego legitymacja, dzięki której mógł wejść na zajęcia.
- Proszę bardzo. Imię też zmień. Powiedz, że przez przypadek pomieszały się nasze dokumenty. Uwierzą, bo z moimi papierami często się to dzieje.
Uśmiechnął się ciepło.
Słysząc jego odpowiedz, odłożył słuchawki na biurko, wziął torbę i przewiesił ją sobie przez ramię.
- To chodź, nie ma czasu do stracenia!
Offline
- Dzieki.
Odpowiedział tylko tyle. No bo co innego miał powiedzieć? Zwykle ludzie nie robili dla niego takich rzeczy. Zwykle woleli się do niego nie zbliżać. Zwykle omijali go z daleka...
Narcyz wziął do ręki legitymacje i przyjrzał się jej uwaznie, po czym odłożył ją z powrotem na futerał. Miał jeszcze dużo czasu, sprawę ze zmianą zdjęcia i imienia załatwi się później. W końcu był dopiero początek tygodnia, a lekcje są w weekendy i to na dodatek wieczorami. Zdąży się wyrobić, co to dla niego. A jeśli nawet coś pójdzie nie tak i z jakichś powodów nie uda mu się na czas, miał przy sobie pieniądze. One zawsze rozwiązywały każdy problem.
- Idę, idę.
Powiedział, po czym zamknął walizkę i wstał z łóżka.
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
Chlopak zamknal za nimi drzwi i skrecil w boczny korytarz prosto do glownego hollu. Po drodze przywital sie z kilkoma osobami, przedstawiając im jednoczesnie wspollokatora. Oczywiscie, wszyscy potraktowali Narcyza, jakby znali go od zawsze. "Kazdy przyjaciel Suzu,to nasz przyjaciel" padało w odpowiedzi. Bylo to typowe dla paczki chlopaka. Nikt nie chcial sobie u niego narobic przykrości
Weszli na oswietlony popołudniowym sloncem dziedziniec, pelnym uczniow. Suzumi odwrócił sie do chlopaka.
- Tutaj przesiaduje sie prawie kazda przerwę. Z czasem kazdy ma swoje wlasne miejsce. Moje jest pod tamta placzaca wiezba. Moge sie nim z toba podzielić
Usmiechnal sie.
Poczul na sobie wzrok i juz niemal wiedzial, kto idzie. Minal ich niski chlopak, ktory poslal ich dwojce nienawistne spojrzenie. Suzu przeszedl dreszcz i jego usmiech zgasl.
Offline
Szedł za nim, starając się zapamiętać każdy krok. Było to dla niego ważne, nie chciał w końcu za każdym razem pytać tego chłopaka o drogę. Wypatrywał więc wszystkich ścieżek i ewentualnych zaułków. Akademik miał naprawdę wiele przejść, Narcyz będzie musiał spędzić tu przynajmniej tydzień, żeby nauczyć się ich wszystkich.
Zerkał na wszystkich ludzi, a gdy ktoś się zatrzymał, by powitać jego współlokatora - milczał. Cóż... z natury nie mówił zbyt sporo. Natomiast kiedy on również został przedstawiany, kiwał tylko głową i obdarzał ewentualnego znajomego nieufnym spojrzeniem swoich chłodnych oczu.
Niezbyt lubił spędzać czas w paczkach. Zwykle siedział sam na parapecie i pisał. Jeśli już miałby znaleźć sobie przyjaciela, to tylko i wyłącznie jednego. Po prostu źle się czuł w jakiejś większej grupie.
Kiedy mijali tamtego niskiego chłopaka, Narcyz spojrzał zaciekawiony na swojego współlokatora.
- Kto to był?
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline
seme
Suzume spojrzal na chlopaka, a jego twarz bez usmiechu byla tajemnicza i grozna. Spojrzal raz jeszcze w slad za chłopakiem, a w jego oczach zamalowal sie bol.
- To byl moj poprzedni wspollokator, ktory mnie, delikatnie mowiac, niecierpi, bo...
Zamilkl w jednej chwili.
Obawial sie mu powiedziec. A jesli stanie sie tak samo...? W koncu, nie kazdy przyjmuje takie informacje dobrze. A on nie chcial stracic kolejnego znajomego.
Biorąc gleboki oddech, spojrzal z lekko sztucznym usmiechem na Narcyza
- Bo nie powiedzialem mu, ze nie gram w tej samej lidze co on. Myslal, ze spanie w jednym pokoju grozi mu utrata cnoty
Zasmial sie gorzko.
Ostatnio edytowany przez Suzume Ikonoi (2013-05-31 20:14:19)
Offline
Obserwował chłopaka z tak wielkim zainteresowaniem, że nawet mucha, próbująca się uwolnić z pokoju, uderzając żałośnie o szybę mogła się wydawać ciekawsza. Cóż poradzić... po pierwsze: nie jego problem, po drugie: nie jego sprawa. Nie zamierzał plątać się w takie sprawy i dodatkowo robić sobie pod górkę. Takie zachowania zwyczajnie nie miały sensu. Narcyz słynął z tego, że jeśli nie miał udziału w jakiejś sprawie, zwyczajnie ją olewał. Utrata cnoty i inne takiego typu tematy jakoś go nie wzruszały. A jeśli o jego cnotę chodzi, była dla niego tak samo ważna, jak mucha, która nie może wylecieć z pokoju.
- Spoko.
Odpowiedział, wyciągajc z kieszeni paczkę wiśniowych gum do żucia. Wsunął sobie dwa paski do buzi, po czym wyciągnął rękę w stronę swojego współlokatora.
- Chcesz?
To ja, Narcyz się nazywam.
Przepraszam i dziękuję - ja tych słów nie używam.
Jestem piękny i uroczy. Popatrzcie w moje oczy.
Jestem przecież najpiękniejszy, a na pewno najskromniejszy.
Karta postaci l Mieszkanie
Offline